DoradztwoSadownicze.pl

19 stycznia, 2013

Efektywne nawożenie sadów (cz.2)

wybarwienie jabłekWiadomo, że obok właściwej zawartości próchnicy w glebie i jej prawidłowej struktury to odczyn gleby stanowi podstawę racjonalnego nawożenia roślin. Jakie wymagania mają w tej kwestii uprawy sadownicze? Jak właściwie wykonać wapnowanie?

Zobacz także: Efektywne nawożenie sadów (cz.1)

Wyniki analiz gleb

Uprawy sadownicze mają różne wymagania co do odczynu gleby. Optymalny do prawidłowego wzrostu jabłoni jest odczyn gleby o pH 6,2–6,7, a wiśnie i czereśnie najlepiej rosną na glebach pH 6,5–7,2, z kolei zdobywająca coraz większą popularność borówka bardzo dobrze rośnie na glebach kwaśnych.

pH - wymagania drzew

Ponieważ większość gleb w sadach ma kwaśny odczyn, należy je wapnować. Wapnowanie gleb jest bardzo ważnym zabiegiem agrotechnicznym, poprawia właściwości fizykochemiczne gleby, dostępność składników pokarmowych oraz jej strukturę. Nawozy wapniowe powinniśmy zastosować przynajmniej 3–4 tygodnie przed nawozami fosforowo-potasowymi. Na glebach lekkich używamy nawozów wapniowych, węglanowych i kredy nawozowej, np. Physiomax, Wapniak kornicki, Granukal, Wap mag. Na glebach średnich i ciężkich możemy stosować nawozy wapniowe tlenkowe, np. Oxyfertil.

Odczyn gleby

Wpływa na:

  1. Tworzenie struktury gruzełkowatej gleby – na glebach kwaśnych następuje degradacja chemiczna i rozpad struktur wtórnych minerałów ilastych.
  2. Lepsze wykorzystanie składników pokarmowych z nawozów mineralnych
  3. Rozwój systemu korzeniowego
  4. Aktywność mikroorganizmów glebowych – na glebach kwaśnych wzrasta ilość i aktywność grzybów glebowych oraz zmniejsza się udział i spada aktywność bakterii nitryfikacyjnych i symbiotycznych.
  5. Na glebach kwaśnych wzrasta ruchliwość metali ciężkich, zwłaszcza kadmu, ołowiu i glinu. Nagromadzenie metali ciężkich w glebie może doprowadzić do ich nadmiernej koncentracji w roślinach
  6. Na glebach kwaśnych następuje uwstecznienie fosforu

wyniki analiz gleb - rejon grojecki 2007-2010

Gleby w Polsce

Najżyźniejsze gleby to takie, które mają obojętny odczyn oraz są zasobne w próchnicę. Niestety większość gleb w Polsce jest wytworzona z kwaśnych skał macierzystych. Ponadto wysoka emisja SO2, szczególnie w latach 1980–1990, stosowanie fizjologicznie kwaśnych nawozów (siarczan amonu, saletra amonowa, mocznik) oraz aktywizujących kwasowość gleby (siarczan potasu, sól potasowa) powodują, że wapnowanie gleb jest konieczne.

Degradacja gleby

Na wzrost zakwaszenia gleb istotny wpływ ma wielkość opadów atmosferycznych. Brak systematycznego nawożenia organicznego, intensywna uprawa drzew w tym samym miejscu przez kilkadziesiąt lat drzew, częste stosowanie herbicydów powodują degradację gleb i pogorszenie ich żyzności.

Ponadto lekkie zimy, w czasie których praktycznie gleba nie zamarza, przynoszą duże straty substancji organicznej w wyniku mineralizacji przez mikroorganizmy glebowe. Według najnowszych badań IUNG roczne straty substancji organicznej w zależności od regionu Polski i sposobu uprawy wynoszą 300–2000 kg.

Zobacz także: Efektywne nawożenie sadów (cz.3)

Polecane artykuły:

 

doradca sadowniczy - magazyn

Komentarze do artykułu:

Brak komentarzy

Comments are closed.

Zobacz także:

Strona należy do Agrosimex Sp. z o. o. Wszelkie prawa zastrzeżone. Strony internetowe - Larso.pl